تبلیغات
شعر و ادبیات کردوان - بلای جون
 
شعر و ادبیات کردوان
 
 

نصیحت می کنم یار عزیزم
                              عزیزم جونکم چشمون ریزم

نصیحت می کنم اصلا نگی زن
                                 نصیحت می کنم ای نوگل من

تو می فهمی چطوری خار وکورم
                                 همه پیی کارم ومانند مورم

شوا تو خونه هم مانند موشم
                                زبونم بسه و مو جمله گوشم

زنک می گوت که ری قضا وددنی
                               مث لاتیی توی فیلما  وددنی

وددنی تا خوری جون مو  باشی 
                             بلای جون وایمون  مو باشی

نمی فهموم که جاسم چن نه شوموم
                            تو ای خونه مو انگاری حروموم

همش نفرین ونفرینن تو ای دل
                           هزارون بد وتوهینن تو ای دل

الهی ای زنک جزغاله گرده
                         سروشکلش مثه بزغاله گرده

الهی ای زبونش لال واویت
                        تنش بی جون وجسمش چال واویت

که  زن مانند مارن ای زمونه
                       بلای چش درارن  ای زمونه

همش بیکار وبیکارن تو خونه
                       تنش مانند آزارن تو خونه
 
تموم روزها فکرش طلا  هن
                       سرش رنگی وغافل از خدا   هن            
 
  بجان دی منو خالو بس هاکو
                      سی جنگ ضیفیا خود پا پس هاکو

            غلامرضا حسینی {خالو } 
                                                                               




نوع مطلب : شعر محلی، 
برچسب ها :

ارسال شده در تاریخ : پنجشنبه 7 بهمن 1389 :: توسط : غلامرضا حسینی
درباره وبلاگ

مدیر وبلاگ: غلامرضا حسینی
منوی اصلی
موضوعات
آرشیو مطالب
مطالب اخیر
نویسندگان
پیوندها
پیوندهای روزانه
نظرسنجی
طرفدار کدام تیم هستید




برچسبها
آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :
جستجو