تبلیغات
شعر و ادبیات کردوان - کوروش کبیر یا ذوالقرنین
 
شعر و ادبیات کردوان
 
 


 
کوروش بزرگ به سال 550 پیش از میلاد دولت ایران هخامنشی را بنیاد نهاد و پاسارگاد را به عنوان نخستین پایتخت خود انتخاب کرد که دشتی بود پهناور و خرم که از رودی سیراب می شد.
کوروش بزرگ پس از تاسیس یک حکومت بزرگ، شامل ممالک متمدن و نیرومند شرق نزدیک و میانه، و تامین حیثیت و افتخاری بزرگ برای خود و اعقاب خویش، در سال 520 پیش از میلاد پس از 70 سال عمر در کمال عزت و نیکنامی درگذشت.
تقریبا همه ی مورخان و سیاحان و خاورشناسان از این مرد به نیکی یاد کرده اند.
 
هردوت، مورخ یونانی نگار قرن چهارم قبل از میلاد می ‏نویسد : «... کوروش فرمان داد تا سپاهیانش جز به روی جنگجویان شمشیر نکشند و هر سرباز دشمن که نیزه ی خود را خم کند، او را نکشند؛ و لشکر کوروش فرمان او را اطاعت کردند به طوری که توده­ی ملت مصایب جنگ را احساس نکردند ...»
«ذی نوفن» می‏ نویسد : «... کورش پادشاه عاقل و مهربان بود و بزرگی ملوک با فضایل حکما در او جمع بود. همتی فایق وجودی غالب داشت ...»
«ریچار فرای» خاورمیانه شناس معتقد است که : «... یک صفت دوران حکومت کوروش همانا اشتیاق به فراخوی‌ها و سنت های مردم فرودست و فرمانبر شاهنشاهی و سپاسداری دین و رسم های ایشان و میل به آفریدن یک شاهنشاهی آمیخته و بی تعصب بود. صفت دیگرش ادامه ی سازمان ها و سنت های شاهان گذشته یعنی مادها بود. با این تفاوت که فقط کوروش جانشین استیاک گشته بود. چرا که بیگانگان شاهنشاهی هخامنشیان را همان شاهنشاهی مادی و پارسی می دانستند ...»
 
ایرانیان، کوروش را پدر و یونانیان، که وی ممالک ایشان را تسخیر کرده بود، ‌او را سرور و قانونگذار می‌‌نامیدند.
 
یهودیان این پادشاه را به منزله ی مسح‌شده توسط پروردگار بشمار می‌آوردند، ‌ضمن آنکه بابلیان او را مورد تایید مردوک می‌‌دانستند. درباره ی کوروش در کتاب های آسمانی یهودیان، مسیحیان و مسلمانان از آن سخن به میان آمده است.
 
مشهورترین آیه ی قرآنی در باره ی کوروش بزرگ  «... یَسْئَلُونَکَ عَنْ ذِی الْقَرْنَیْنِ ...» است.
 
مفسران در اینکه ذوالقرنین کیست، اختلاف نظر دارند. اما نظری را که علامه ‏طباطبایی و آیت‏ اللَّه مکارم‏شیرازی به صحت و حقیقت نزدیک‏تر می ‏دانند، این است که ذوالقرنین همان کوروش کبیر، پادشاه هخامنشی است. دلایلی که برای این ادعا بیان می‌شود شامل چهار نکته زیر است :
 
1- ذوالقرنین شخصیتی است که خداوند به او تمکن در روی زمین و قدرت و اختیار داده ‏است و این با شخصیت کوروش که بر بخش عظیمی از آسیا و اروپا دست یافته و نخستین امپراتوری بزرگ تاریخ را تاسیس کرده است، توافق دارد.
2- ذوالقرنین مطرح شده در قرآن، خداشناس و موحد است و کوروش هم خداشناس و یکتاپرست بوده است.
3- ذوالقرنین سفر یا لشکرکشی به غرب یا مغرب خورشید داشته است و این با لشکرکشی کوروش به آسیای صغیر و تسخیر آن سرزمین انطباق دارد.
4- ذوالقرنین سفر یا لشکرکشی به شرق یا مشرق خورشید داشته است و این با لشکرکشی کوروش به جنوب شرقی (مُکران و سیستان) و شمال شرقی (پیرامون بلخ) انطباق دارد.



نوع مطلب : چنته {کشکول}، 
برچسب ها :

ارسال شده در تاریخ : جمعه 2 اردیبهشت 1390 :: توسط : غلامرضا حسینی
درباره وبلاگ

مدیر وبلاگ: غلامرضا حسینی
منوی اصلی
موضوعات
آرشیو مطالب
مطالب اخیر
نویسندگان
پیوندها
پیوندهای روزانه
نظرسنجی
طرفدار کدام تیم هستید




برچسبها
آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :
جستجو